Shri Prajna

Shri Prajna
Live Like a Bird...

Monday, April 3, 2017



" This place is very close to my heart like the wet land, I have reached the place @1.30midnight, today morning all Raju Anna,  His wife Sugirtha,  Sasi, Cyril Father, Ama Father all has given me a warm welcome,  I forgot the difficulties of yesterday's travel,  the first time came alone went for a long loop walk it was nice, regularly I use to sit on a place where the people be worshipping small gods, the God is just in an open place it has no roof for rain nd so shadow for sun,  which God's are very close to my heart,  the people nowadays keeping gods in a prison,  they are exhibiting,  ok leave it, I sat nd read a short real story  the story of Muthiyamma,,,

Her Name is Kalyani, she was born in Kerala,  got married with a drunker, he is  unkind nd very often he troubles her like anything,  they got 3 children,  one day he has beaten her, he took their two elder children nd left her with the last one, her brother came nd took Muthiyamma (kalyani) with him..

 After that she was searching her two children but she couldn't find them,  but the husband got two wives nd nine children, Muthiyamma brought her daughter Malathi with lot of struggles nd pain,  Malathi got married got  three Babies at her age of 20 her husband died suddenly, Hearing this Muthiyamma's first son came nd stayed along with them.. NOW Muthiyamma the uneducated is the only strong roof for all nd she is very kindly strongly taking care of every one her Daughter,  Son, his wife, their children nd grand daughters.. Years were passing leaving some experiences in life,  she heard of her (Muthiyamma) husband was struggling with cancer soon he died...

When the last Grand Daughter  was asking Muthiyamma  "" Why u didn't remove the Thali (mangalsutra) Muthiyamma replies showing not any expressions,  my dear grand children if it could be done,  I would have done this as soon as he left me, NOT NOW,  when I die DON'T REMOVE IT,  I go as a Sumangali Itself,  she said... After few years Muthiyamma   died, the author of this story writes, Muthiyamma has taken for burying,,,, The Thali which resembles a small seed of cucumber was on her Neck...

 Suddenly the weather got changed as chill,,I started back to my place, came through orange orchids small kids were crossing me with a smile said "" Hii"...

Tuesday, March 14, 2017

KALKI SUBRAMANIAM...

Pollachi to Howard...(Kalki Subramaniam)... Who was born in Pollachi, crossed all the difficulties till, to reach Howard, might not be that much easy as we know.. Kalki is doing just great to the Transgender people,  to bring up some quality changes in their life, her dream is to collect around 100 art works (paintings) from her girls,  nd want to exhibit them in almost all the famous cities of the world,  she want to take her girls too,  nd want to show them an another  world,  Her dream is valuable,  next she is planning to go to Los Angeles.. She is sincere nd really working hard,  I really admire her for her work  nd leadership quality, sometimes she would be friendly some time's she would be like their sister,,  People like - - - - - - - -  are here to have all others money,  nd  people like Kalki are here to help for the struggling  humans,  I WISH HER FOR ALL SUCCESS,,,  I have a humble  request  to the society please  support to their work whenever possible...

Saturday, December 12, 2015

Shri Prajna: பதில்...

Shri Prajna: பதில்...: ஒவ்வொருமுறை சாபத்தின் வார்த்தைகள் தடித்து விழும்போதும், என்னவென்று  சொல்ல முடியாத மொனத்தில் உறைந்து போகும் மனது..வார்த்தைகள் வலிது..முரண...

பதில்...


ஒவ்வொருமுறை சாபத்தின் வார்த்தைகள் தடித்து விழும்போதும், என்னவென்று  சொல்ல முடியாத மொனத்தில் உறைந்து போகும் மனது..வார்த்தைகள் வலிது..முரண்பட்டு நடக்கமுடியா மனதுக்கு விழும் சவுக்கடிகள்...என்  மனதுக்கு மாறுபட்டு காரியங்கள் செய்ய முடிந்ததில்லை, ஆதலால் நான் ஒரு இறவா மனதுக்குச் சொந்தக்காரி...
                                                                                                                                   
 வெறிச்சோடிக்கிடந்த வானத்திடம் பேச ஒன்றுமேயில்லை..ஊமையாய் புலம்பிக்கொண்டிருந்த மனதின் பாவங்களை கவனிக்க ஆரம்பித்தேன், அது தன் சதுரங்க விளையாட்டை ஆடத்துவங்கியிருந்தது..

எனக்கும் அதற்குமான உரையாடல் இப்படித்தான் துவங்கியது, ”உலகின் அதி உன்னதமான அன்பில் நான் திளைத்துக்கொண்டிருக்கிறேன், என்று நான் சொல்ல,  ” அப்படி எதுவும் இல்லை, எதுவுமே இல்லை, நீ அவ்வாறு நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறாய்”, அதன் சொற்கள் குறுக்கே வந்து விழுந்தது..

”இதுமாறும்” கடினமாயிருந்தது அந்தச் சொற்கள், of course or maybe, but என்னால் compromise  செய்துகொள்ள முடியாது, முக்கியமாக share செய்து கொள்ளமுடியாது, சமீபமாகத்தான் என்னின் இந்த அவதாரத்தை நான் உணர்ந்தேன்.

possessiveness ன் பரிணாம வளர்ச்சி, அதாவது கோபப்படாமல் , வார்த்தைகளைக் கொட்டிவிடாமல் அடர்ந்த மொளனத்துடன் உதரிவிட்டு நடந்து விடுவது,..என்ற என் தீர்மானத்தைச் சொன்னவுடன் , அது சொன்னது, இல்லை, நீ எப்படிவேண்டுமானாலும் மாறலாம், even நீ compromise க்குக்கூடத் தயாராய் இருப்பாய், அதை எப்படிச்சொல்ல முடியும், அது அதனதன் அன்பின் தீவிரத்தைப் பொறுத்தது..

 சதுரங்க ஆட்டத்தில் அனைத்தையும் இழந்து போராடும் ராணியைப் போல, நான் போரடிக்கொண்டிருக்கிறேன்,  வருடங்களாய், என்னால் சுலபமாய் எதையும் ஏற்றுக்கொள்ளமுடிந்ததில்லை, இதில் நான் என்னை முழுமையாய்   ஈடுபடுத்திக் கொண்டி ருக்கிறேன்..பதிலில்லா தருணங்களில் சில நிமிடங்கள் கரைந்தது..நான் அதனுடன் வாதாடுவதை விட்டுவிட்டேன்..

அது  கருணையோடு என்னைப்பார்த்தது...இல்லை நீ சுயவிரக்கம் கொள்ளாதே, எல்லோரையும் ஏதோ ஒரு இடத்தில் வில்லத்தனம் செய்து விளையாடும் விதி, சுவாரஸ்யமான பக்கங்களால் ஆன வாழ்க்கையாய் நீ இறங்கி ஆடிப்பார்... Live the Game..Then Only U can Enjoy....நிர்ச்சலனமில்லா வானத்தில் ஒரே ஒரு நக்க்ஷத்திரம் மாத்திரம் மின்னிக்கொண்டிருந்தது...

Friday, August 7, 2015

இரவின் மடியில்..

" I Have Loved The Stars, Too Fondly, To Be Fearful Of the Night" .. Sarah Williams..

என் ஒரு இரவு கூட வானத்தைப் பார்க்காமல், stars பார்க்காமல் சென்றதில்லை, உள்ளூரில், வீட்டில் இருந்தால், வானத்தை நட்சத்திரங்களைப் பார்த்து விட்டுத்தான் படுக்கப்போவேன், பலவருங்களாய் தொடரும் நிகழ்வு இது...அந்த நட்சத்திரங்கள், ”எதுவுமே பெரிய விஷயமில்லை” என்று என்னிடம் சொல்லத்தவறுவதில்லை...

Night  நாம return ஆயிருவோமில்லே, நான் நந்தினி கிட்ட கேக்க, கண்டிப்பான்னு அவங்க சொல்ல உடனே அந்த பயணத்துக்கு ஓ.கே சொன்னேன். சொன்ன மாதிரியே அந்த அர்த்த ராத்திரியில்,12.45 மணி சுமாருக்கு நானும் , நந்தினியும்   ஆனைகட்டியில் இருந்து return ஆனோம். சரியா 1. 15am to 1.30am யில், தூமனூருக்குள் யானைகள் நுழையும் வாயிலுக்கு அருகில் அந்த சந்திப்பில் car நிறுத்திவிட்டு இறங்கினோம். ஒரு அனுமான்ஷ்யமான அமைதியில் ஆழ்ந்து கிடந்தது இரவு. எனக்கு இரவு பிடிக்கும்.. இரவு மட்டுமே மிகவும் பிடிக்கும், பகல் பொழுதுகள் போலியானவை, இரவு அப்படி அல்ல. கண்முன்னே கடந்து போகும் முன் இரவு, பின் இரவு நடுஜாமப்பொழுதுகள் வசிகரமானவை. மறைந்து, பின் வெளியில் வந்து, ஒதுங்கி நிலவு தன் அனைத்து ஜாலங்களையும் காட்டும்..பகலில் ஒரு செயல் படமுடியா அலுப்பு என்னைத்துரத்தும், இரவுக்கான என் உலகம் அப்படியல்ல, எல்லா உற்ச்சாகத்தையும் தரும்

இருவரும் சற்று நேரம் சுற்றிலும் பார்த்துவிட்டு  நடுவில் வந்து நின்றோம். மலைகள் சூழ்ந்த , மரங்கள் அடந்த வனத்தின் வாசம் போலில்லாமல் ஒரு வித்தியாசமான மர்மமான மிருகங்களுக்குண்டான வாசம் அது. அந்த பக்கத்தில் இருந்து யானை இறங்கும் போது, எங்களைக்கடந்து (மிதித்து) தான் கடக்க முடியும். எதுவும் பேசாமல் அந்த இருளை, அதன் மொளனத்தை, அந்த அனுமான்ஷ்யத்தை உள்வாங்கிக்கொண்டிருந்தோம்..சற்று திகிலாய் இருந்தது இப்போ யானை வந்தால் எங்கு ஒடமுடியும் என்று எனக்குள் கிலிபடர்ந்து கொண்டிருந்தது..

நந்தினிக்கு அப்படிப்பட்ட எந்த கிலியும் இருந்ததாய் தெரியவில்லை, evening நாங்க travel பண்றப்போ share பண்ணியிருந்த விஷயங்கள், பெரிதாய் எனக்கும் ஆச்சர்யம் இல்லை, “ வீட்ல ரொம்ப conservative shri, அதுனாலேயே எல்லாம் கத்துக்கனும்னு தோனும், எல்லாம் செஞ்சிடனும்னு, பயம்னா என்னனே தெரியாது, அத experience பண்றதுக்குன்னே ஒருதடவ நடுக்காட்டிலே போய் உக்காந்திருக்கேன், கொஞ்சமே கொஞ்சமா ஒரு உணர்வு வந்திச்சு, maybe அது தான் பயமோ” இப்பிடி சொல்லிட்டு வந்தாங்க...

ஒவ்வொரு தடவை ஊர் சுத்த போறப்போவும் நானும், சுகியும், சுமாவை படுத்தி எடுப்போம், second show படம் பார்க்கனும்னு, இல்லே  night ஊர் சுத்தனும்னு நாங்க பண்ற அலப்பரையால சுமா ரொம்ப feel பண்ணுவாங்க, அப்படியும் சோழேச்வரம் போனப்போ, night சாப்பிடறதுக்குன்னு சொல்லி  கிட்டத்தட்ட ஊரே அடங்கினதுக்கப்புறம் தான் room போனோம், வினோதமா நெறையா பேர் பார்த்திட்டே போனாங்க. ஒரு medical shop போய் tiger balm எதுவோ கேட்டு வாங்க, அந்த ஆள் response பண்ணவே 10min எடுத்திட்டாரு, சுகி சொன்னா பாருடி, இன்னேரத்துக்கு வெளியில் வந்தா இவங்க தர்ற மரியாதைய அப்பிடின்னு...இது காஞ்சி to காரைக்குடி போனப்போ நடந்தது, அப்புறமாவும் விடாம காரைக்குடியில் , seconshow க்கு விசாரிக்க அன்னிக்கு new year வேற, ஒரு கடையிலே கேட்டோம் , பக்கத்திலே theatre இருக்கான்னு, கிட்டத்தட்ட அரைமணி நேரமா பேசினார்,  வேறென்ன போவேண்டாம்னு தான். நானும் sugi மட்டும் icecream வாங்கறோம்னு கொஞ்ச நேரம் மட்டும் சுத்திட்டு போனோம்...

ஒரு முறை ம்துராந்தகம் கூட்டு ரோட்டில் இருந்து வேடந்தாங்கல் போறப்ப ஆள் அரவமே இல்லாத அந்த busstop , அங்கிருந்து full இருட்டிலே நடந்து போன  forest guest house எல்லாமே   திகில் அனுபவங்கள்..பின் ஒருமுறை north karnaatakaa, "humpi to coorg" போனப்போ badami (வாதாபி) யில் இருந்து முருடேஷ்வர் night தான் travel பண்ணோம், முருடேஷ்வரில் இறங்கும் போது 3.30 நாங்க மட்டுமே நடந்து போய்கொண்டிருந்தோம்..ஆக வெளியூரில் second show பாக்கனுங்கிறது இன்னும் நிறைவேறவே இல்லை..

நிலா மேகத்துக்குள் மறைவதுமாய், வெளி வருவதுமாய் இருந்தது, காற்றின் மெல்லிய சத்தம் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது,நாலாப்பக்கமும் யானைகள் சூழ்வது போல் ஒரு பிரம்மை தோன்றி மறைந்தது,  ”shri போலாமா”... நந்தினி கேட்க்க, மெதுவாய் car நோக்கி நடந்தோம்...

Friday, July 31, 2015

பருப்புக் குழம்(ப்)பு.....


எனக்கு சமையல்னா அவ்வளவு அலர்ஜி...அம்மா, எல்லா அம்மாக்களையும் போல நல்லா சமைப்பாங்க, என் sis ரொம்ப இண்ட்ரெஸ்ட்டா plus நல்லாவும் குக் பண்ணுவா, ஆனா என்ன எல்லாம் perfect ட்டா வேணும், நான் அது இல்லேனா என்ன, இது இல்லேனா என்னானு adjust பண்ணுவேன்... ம்ஹீம் இந்த brand பொடி தான் வேணும் இந்த brand மசாலா தான் வேணும்னு அவ பண்ற அலப்பரைக்கு அளவே இல்லை... 

இந்த வாரம் புரட்டாசி பிறக்குது இன்னும் ஒரு மாசத்துக்கு non veg கிடையாதுன்னு கெடச்சது எல்லாம் last sunday செஞ்சா...அப்பவும் கொஞ்சம் மீன் மீதியாக நான் செய்திட்றேன்னு fridge ல வச்சு, இன்னிக்கு  morning செஞ்சேன்....காலைல அஞ்சு மணிக்கே முழிச்சிட்டேன்.. 

சரி ஏதாவது செஞ்சு நல்ல பேர் எடுக்கலாம், (ஏகத்துக்கும் ஊர் சுத்தறோமே) ன்னு,  பருப்பு கடைஞ்சு, மீன் குழம்பு வைக்கிறதா plan பண்ணி start பண்ணேன், ஏனோ kitchen light எரியல, பருப்புக்கு வதக்கியதை மீன் குழம்புக்கு போட்டு, அதுல புளி வேறே ஊத்தி... oh my god எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்பிடி எல்லாம் நடக்குது...கொஞ்ச நேரத்தில என் sis வந்தா என்ன பண்றே, “ இல்ல பருப்பு குழம்பு வைச்சிருக்கேன்”

”எங்கே காமி”

நல்லா விடிஞ்சு வெளிச்சத்திலே, அது அது பருப்பு குழம்பே இல்லே...அவ பார்த்த பார்வையிலே சத்தியமா சகோதரி பாசமெல்லாம் இல்லாம சுத்த கொலவெறில பார்த்தா...

சிலருக்கு சமையல் ஒரு கலை சிலருக்கு( என்னை போல) அது ஒரு கொலை....

Wednesday, June 24, 2015

Shri Prajna: பனிக்கனவுகள்....

Shri Prajna: பனிக்கனவுகள்....: ...U r My Sun Shine, My Only Sunshine..     U Make Me Happy, When Skies are Grey,,    U Never Know Dear How Much I Love U..    Please Do...