Shri Prajna

Shri Prajna
Live Like a Bird...

Sunday, July 1, 2018

வெளிச்சம் --- 2 வாசித்தல்

🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃

வாசித்தல் என்பது ஒரு உணர்தலுக்கானதாய் இருக்கவேண்டும்..அவ்வாறே நான் வாசித்தலைப் பார்க்கிறேன்................வாசித்தல் நமக்குள் நாமே சிந்திக்கவும் நம் மனதுடன் பேசிக்கொள்ளவுமான கருவி, எதை வாசிக்கிறோம் என்பதில் மட்டுமான தெளிவு மிகவும் முக்கியம், இதில் பொதுமை கிடையாது, அவரவர் விருப்பம் தான், அதில் கவனம் தேவை ஏனெனில் வாசித்தல் மனதுடனான உரையாடலை நிகழ்த்துகிறது...அதன் வழி நடக்க முயல்வோம்,,ஆதலால் ......

🍃🍃🍃🍃🍃🍃நான் தத்துவார்த்த புத்தகங்களை தவிர்த்து வந்திருக்கிறேன் , ரொம்ப எந்த இசம் சார்ந்த புத்தகங்களும் வாசித்ததில்லை, அதேபோல் 30 நாளைக்குள் 300 கோடி போன்ற புத்தகங்களுக்குள் போனதே இல்லை....முன்னேற்ற தன்னம்பிக்கை லொட்டு லொசுக்கு புத்தகங்களும் படித்ததில்லை...🍃

  பின் என்ன தான் வாசிக்கிறேன்.. அறிவுக்களஞ்சியத்தையோ தகவல் களஞ்சியத்தையோ வாசித்துவிட்டு ஆஹா என்று திருவள்ளுவர்  எழுதி இருக்க முடியாது, 1330 குறள் நாமறிந்த வகையில் என்றாலும் அவரின் வாழ்வின் இயற்கையின,் மனதின்  யாவற்றின் மீதான நுண்ணுணர்தலே காரணம் யாவற்றையும் பகுத்தறிந்து பயன் இல்லை,நுண் உணர்ந்து  கொள்ளுதல் வாழ்வில் ஒரு புரிதலை சரியான பாதையை வகுத்துக் கொடுக்கும்...

🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃பிறப்பு திணித்து விடும் அத்துணை சடங்கு சம்பிரதாயங்களையும் விட்டு விலகி ஒரு இன்பமான வாழ்வை கொண்டாடிய மனிதன் பற்றிய ஒரு சமூக கட்டமைப்பை மனித மனது பணத்துக்கு போடும் ஆட்டத்தை வெளிப்படுத்திய புத்தகம் "சம்ஸ்காரா"  U. R. Ananda moorthy எழுதியது... பவா வின்  நிலம்....     ஜெயமோகனின் ""அறம்"....Sihahapudin Poithum Kadavu ,...வின் யாருக்கும் வேண்டாத கண் , இப்போ போகனின் கிருஷ்ணனின் ஆயிரம் நாமங்கள் ,இராஜேந்திர சோழனின் 8 கதைகள், லாசாரா வின் புத்ர,,, முன்னமே படித்த ஜெயகாந்தன், ஜானகிராமன்,  எல்லாமே அசல் மனிதர்களை அவர்களின் மன தரிசனத்தை, மனதில் நிறுத்தியவை, கலீலின் கவிதைகள், ராமணரின்,  செந்தமிழனின் , மற்றும் தாவோ வின் ஜென் புத்தகங்கள் வேறு பரிமாணங்களை உணர்தல்களை தருகின்றன,...எந்த நோக்கமுமில்லா பயணமே வாழ்வு , இங்கு பூமியை சுற்றிப்பார்க்க வந்துள்ளேன்...அதில் நான் தேர்ந்து படிக்கும் புத்தகங்கள் என்னை வழிநடத்துகிறது...நல்ல புத்தகங்கள்  ஒரு ஆத்ம துணை...

Thursday, June 14, 2018

தேவதைகள்🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁


தேவதைகள் குழந்தை பெற்றுக்கொள்வதில்லை.....
 தேவதைகள் தொலை காட்சி பார்ப்பதில்லை
தேவதைகள் கலையை ரசிக்கிறார்கள்
தேவதைகள் ஓவியத்தில் இசையில் ஆர்வம் உள்ளவர்கள்
தேவதைகள் பறவைகள் போல் பயணித்துக்கொண்டே இருப்பர்............................தேவதைகள் இயற்கை ஆர்வம் உள்ளவர்கள்...................தேவதைகள்  புத்தகம் வாசிப்பதில், புகைப்படம் எடுப்பதில் வல்லுநர்கள்
தேவதைகள் ஒப்பனைகள் செய்துகொள்வதில்லைதேவதைகள் பிடித்ததை செய்பவர்கள்....தேவதைகள் சுதந்திர விரும்பிகள்....
தேவதைகள் தங்கள் வாழ்வை தாங்களே தீர்மானிபவர்கள்........
தேவதைகள் அவர்களின நண்பர்களுக்கென  புதியஉலகை அவர்களே நிர்மானிக்கிறார்கள்....ஸ்ரீ prajna....

Wednesday, June 13, 2018

உங்களைநீங்களே...உள்நோக்குங்கள்......🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁எவ்விதமான வாழ்வில் நீங்கள் இருக்கிறீர்கள், கட்டுக்கோப்பான கட்டுப்பாடான இல்லை இன்பமான சுதந்திரமான வாழ்வி னுடா என்று பாருங்கள்...அதிகாரம் அன்பு அக்கறை,,, எதுனுடே  கலந்து கடந்து செல்கிறது வாழ்வு....மூன்று நேர உணவு இரண்டு வேளை காபி சிறு பலகாரம் பிளட் டெஸ்ட்  யூரின் டெஸ்ட் காது குத்து வளை காப்பு கல்யாணம் கருமாதி இவற்றில் கரைந்து போகிறதா நாட்கள்...???? எப்பொழுது கடைசியாய் பரோலில் வந்தோம் இரண்டு நாட்களா  நான்கு நாட்களா.... நண்பர்களுடன் இல்லை மனைவியுடன் எப்பொழுதாவது beer அடித்து இல்லை coffee யாவது குடித்து ஒரு பின் மாலை நேரத்தை புகை வாகன  நெரிச்சலி ல்லாத காற்றை சுவாசித்தீர்கள்....((( I'm not mentioning about the stay in resorts 😏))).....பறவைகள் உங்கள் அருகில் எப்பொழுது வந்துவிட்டு சென்றது....பட்டாம் பூச்சிக்கென நேரம் ஒதுக்கி எப்பொழுது ரசித்தீர்கள்....மழையைபெய்யும் பொழுது சன்னல் வழி பார்த்தீர்களா அதன் சாரல் உணர்ந்தீர்களா ...மலை யை அதன் திண்மை யை மாலையில் கண்டீர்களா....மனதார அதை அணைத்தீர்களா....உங்களுக்கே உங்களுக்கான நேரத்தில் உங்கள் துணையுடன் ஆத்மார்த்தமாய் இருந்தீர்களா....வேறெதுவும் சிந்திக்காமல்...உண்மையாய், நேர்மையாய்....உள் நோக்குங்கள்.................ஸ்ரீ Prajna....

Friday, April 20, 2018


"""இயற்கையை யாரும் மறுக்க முடியாது...இயற்கை என்ற ஒன்று இல்லவே இல்லை என்று அறிவியல் ஆராய்ச்சி ஆளர்கள் கூறமுடியாது..அந்த இயற்கை தான் எல்லாவற்றிலும் பலம் பொருந்தியது..அதனால் ஆக்கவும் முடியும் அழிக்கவும் முடியும்..மனிதனின் அறிவும் ஆற்றலும் அதனின் முன் ஒரு துளிகூட இல்லை...ஆனால் கேவலம் பணத்தை உருவாக்க இயற்கையை சிதைக்கும் மனிதன் தன் சுயநலத்துக்காய் பல வேலைகள் செய்து இயற்கையை மாசுபடுத்தி அழிக்கிறான்...என்றாவது அதும் கருணை கொண்டு ஒரு எச்சரிக்கை விடுத்து உணர்ச் செய்கிறது...ஆனாலும் மனிதனின் ஆணவமும் அதிகாரமும் அவன் கண்களை மறைக்கிறது...நீதான்  உன் ஆரோக்யத்திதை, விருப்பத்தை, எல்லாவற்றையும் அடகு வைத்துதான் உன் சொத்துக்களை உன் வாரிசுகளை உருவாக்குகிறாய் என்று நினைத்து என்னுடையது என்னுடையது என்று ஆடும் அத்தனையும் இயற்கை போட்ட பிச்சை தான்...அது தன்னுடையதை தேவைப்பட்டால் எடுத்துக்கொள்ளும்....இது தான் உண்மை இது தான் நிதர்சனம்..பல அரண்மனைகள் கேட்பாரற்று இருக்கிறது...ஒவொன்றும் இயற்கை அதன் தேவைக்காக படைத்துக்கொண்டது....நம்மை கருவியாக்கி..அவ்வளவே....

Tuesday, March 13, 2018

                      பேரன்பின் முத்தம்


உனக்கும்  எனக்குமான பேரன்பு
இக்கணத்தில் இப்பிறப்பில் என்றல்ல
என்றுணர்வாயா

யுகம் தோறும் நானுனைப் பின்தொடர்வதறிவாயா?.....

முன்னொரு பிறப்பில் நாம் விசும்பள க்கும் பறவைகள்...

வேறொன்றில் காடளந்த மான்களாயும், பிரிதொன்றில் கடலளந்த மீன்களாயும்,

இதன் மத்தியில் ஒருமுறை மலர்களாயும் பிறந்திருந்தோம்....

அனைத்திற்கும் தலைஅசைக்கும் ஆட்டுமந்தையிலும். ரெத்தவெறி பிடித்தலையும்...

செந்நாய் கூட்டத்திலும் நாமிருந்ததில்லை..

பறவைகளுக்கேது மொழி இசைதலைத் தவிர....

மான்களும் மீன்களும் சத்தத்தில் நேரத்தை விரையாமக்குவதில்லை....

மலர்கள் மணப்பதைத் தவிர பிரிதறியா....

ஒரு பேரன்பின் முத்தத்தில் , சின்னத்தீண்டலில் நம் பிறப்பறிந்துகொள்....

எனக்கானவன் நீயென்பதையும் ,உனக்கானவள் நானென்பதையும்...

Sunday, January 28, 2018



வாழ்வின் மகத்துவமும் வேகாத சேமியாவும்😉-ஸ்ரீ Prajna..



ஒரு வாழ்வு எத்தகைய தன்மைக்குள் நம்மை அழைத்துச் செல்ல நாம் விரும்புகிறோம்....எல்லார் வாழ்வையும் நாம் வாழ்ந்துவிட முடியாது, நமக்கான வாழ்வை நாம் தான் வரைய  வேண்டும்...ஒரு ஓவியம் போல, அந்த ஓவியம் உயிரோட்டமானதாய் இருக்க வேண்டும், மனதுக்கு நிறைவாய் இருக்க வேண்டும், இந்த கேடுகெட்ட சமுகத்திற்காகவோ, பொருளாதாரத்திற்காகவோ,  பணத்தேவைகளுக்காக அன்றி மனம் விரும்படியான வாழ்வாய் அதை உணர்ந்து வாழவேண்டும்...

இங்கு கொடிகட்டிப் பறக்கும் சாதீய உணர்வும், மத உணர்வும் மனிதனின் வாழ்வின் துளி நன்மையும் ஏற்படுத்தப்போவதில்லை, அஃது ஒரு மாயக்கண்ணாடி, உணர்ந்தோர் நிறைவான வாழ்வு வாழ்கின்றார்....

 பழக்கத்தில் உள்ள வாழ்வுமுறைகலெல் லாம் புளித்த மாவைப்போல் இருக்கிறது, ஒரு கல்லறை வாழ்வை போதிக்கிறது, பொருளாதார தேவைகளுக்காக அடிமை வாழ்வை ஒரு கட்டதுக்குள் வாழ வைக்கிறது, இவர்கள் வாழ்வை நோக்கி அழைத்துச் செல்லவில்லை, மாறாக  முடிவை நோக்கியதே இவர்களின் பயணம், இவர்களில் யாருக்காவது அவர்களின் மரணமும் அடுத்த நிமிடமும் தெரியாது, ஆனால் 50 வருஷம் கழித்துத்துபெற LIC போடுவார்கள்...வாழும்போது வாழ்வதை விட்டு விட்டு..பாடுபட்டு சேர்க்கும் பணத்தை பள்ளிக்குக்கொண்டு சேர்கிறார்கள், அந்த குழந்தையின் நல்லதுக்கு என்று சொல்லி அதனிடம் இவர்களின் எதிர்பார்ப்பை வைத்து சிறு வயதிலேயே அவர்களை கடனாளியாக்குகிறார்கள்...

இந்த சமூகம் வரையறுத்துள்ள வாழ்க்கை முறை பழமையிலிருந்து வந்ததும் வகுத்ததும் அல்ல, இவர்களின் சுயநலத்துக்காகவும் வீண்பெருமைக்காகவும்    இவர்களால் உருவாக்கப்பட்டு அதையே அனைவரும் சுய சிந்தனை அன்றி மனப்பூர்வமாய் ஏற்று வாழ கட்டாயப்படுத்துகிறார்கள், பழமையில் ஆடியும் பென்ஸ் ம்  மனம் ஒப்பந்தத்தில் இல்லை, ஆதி குடி சிந்தனை யிலும் செயலிலும் நல் எண்ணத்தைக கொண்டிருந்தது,  நீ கல்வித்தந்தை உனக்கு ஒரு கல்வித்தாய் வேண்டும் என்று எந்த  தொழில் ஒப்பந்தமோ  போடப்படவேயில்லை....ஏன் ஒரு புத்தனைப்  போல மிகப்பெரிய சமுதாய மாற்றத்தை கொண்டு வர நல்ல மனிதர்கள் அதிகம் வரவில்லை,130 கோடியில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய் சிலர் வெகு சிலரே தன்னலமற்ற சேவையில் இருக்கின்றார்.... .அதுவும் இல்லாமல் போயிருந்தால் என்று இந்த பூமி பிளந்து உள்ளே போயிருக்கும்...எது இவர்களை ஒருசுயநல வட்டத்துக்குள் சிந்திக்க வைக்கிறது...

கருவாய் இருக்கும் நாம் இவுடழும் உருவும் பெறுகிறோம், இவுடல் பல மாற்றங்களை கடக்க நேரிடுகிறது, ஒரு மாதக் குழந்தையையும் மாதங்களைக் கடந்து வருடங்கள் ஆக ஆக  ஒவ்வொரு மாற்றங்களை நம் உடல் கடக்கிறது,... இறுதியில் வயோதிகமும் அடைகிறது இதை நாம் நினைவில் சிந்தனையில் கொள்கிறோமா, இல்லை நான் என்றுமே 16 வயதுடன் இளமை குன்றா அழகுடன் இருப்பேன் என்று நம்பிக்கை கொண்டுள்ளோமா?... இதே விஷயம் பணத்திற்கும் பொருந்தும்....

கஜுராஹோ வில் பேரழகு படைத்த சிற்பங்களாகட்டும் , ஓர்ச்சா வின் பன் அடுக்கு மாளிகையாகட்டும், ஜான்சியின் கோட்டைகளாகட்டும் எங்குமே கட்டச் சொன்னவனும் கட்டியவனும் யாருமே இல்லாமல் சித்திலங்கள் மட்டுமே காட்சிப்பொருளாக இருக்கிறது.....
இதற்குள்ளாகத்தான் நாம் பணப்போட்டிகளை சாதிப்போட்டிகளை உருவாக்கி சிக்கல்களை நடைமுறைகளாக்கி  கல்லறையைக் கட்டிக்கொண்டு வாழ முற்படுகிறோம்,...பரந்த சிந்தனை அற்ற குறுகிய தத்துவார்த்தங்களைக் கொண்ட வாழ்வை அவ்வாறே வருணிக்க இயலும்....

சுய சிந்தனை அற்ற கல்வி , சுய சிந்தனை அற்ற வளர்ப்பு , சுய சிந்தனை அற்ற வாழ்க்கை முறை மொத்தத்தில் ஒரு ஆட்டுமந்தை கூட்டத்தில் நாமும் ஒருவராய் இருக்கும் வரை உங்களுக்கு நிமிரா மு்துகுடன் கூன் வந்து செத்துப்போவதைப்பற்றிய சுய சிந்தனை இல்லையென்றால் அது சாலச்சிறந்தது, எல்லாவற்றிக்கும் ஆன அட்டவணை தயாராக உள்ளது, உண்ண உடுக்க படுக்க எல்லாவற்றிர்க்கும்....
சுயசிந்தனை இல்லாமல் செத்துப்போவதற்கும்.....

----ஸ்ரீ Prajna

Tuesday, January 2, 2018

        பறத்தலன்றிய பறவை                  வாழ்வின் கதை.....


         பறவை ஓன்று மானுடவாழ்வில் விருப்பம் கொண்டது,அதுகடவுளிடத்தில் பெற்ற விஷேச வரத்தின் படி தன் இறக்கையை கழட்டிவிட்டு மானுட உருவம் பெறவும் இறக்கையை அணிந்து கொண்டால் பறவை உரு பெரும் சக்தியும் பெற்றிருந்தது... ஓர் மானுடப்பெண்ணை அது மனதார விரும்பியது,  இயல்பாய் அவளிடம் எடுத்துச் சொன்னது தான் பறவை என்பதை..அவளும் சிறு வயதிலிருந்தே பறவைகள் மேல் ஒருகாதலுடனிருந்ததால் அதனை மணக்கஆவல் கொண்டாள் அதனுடன் சேர்ந்து  பறப்போம் என்பதில் மிகுந்த விருப்பம் கொண்டாள்.. இவ்வாறாக பறவையும் மானுடப்பெண்ணும் இல்லறத்தில் இணைந்தனர்...
 மானுட சமூகத்தில் திருட்டு பயம் அதிகமென்பதை பறவைக்கணவரிடம் அப்பெண் கூற இறக்கை பத்திரமாய் பாதுகாப்பறைக்குச்சென்றது... மீண்டும் பறக்கும் போது எடுத்து அணிந்து கொள்ளலாம் என்பதால் பத்திரமாய் பூ ட்டப்பட்டது...பல வீடுகளில் விருந்துபச்சாரம் நடந்ததால் பறவைக் கணவருக்கு வேறு எங்கும் செல்லவோ தன் பறவை நண்பர்களை சந்திக்கவோ நேரம் இலாமல் போய்விட்டது, பறவைக் கணவரும் நேரம் கிடைக்கும் போது பார்த்துக்கொள்ளலாம் என்று தன்னை சமாதானப்படுத்திக்கொண்டார்...அவ்வப்போது விருந்தினால் ஏற்ப்பட்ட வயிறுக்கோளாறுகள் மருத்துவரிடம் சென்று தீர்க்கப்பட்டது, முதன்முதலாக பறவை கணவருக்கு ஆங்கில மருந்தும் மருத்துவமும் அறிமுகமானது...

                பறவைக்கு சமுதாயக்கடமையும் வீட்டுக்கடமையும் நினைவூட்டப்பட்டது...சமுதாயக்கடமையாய் வீடும் காரும் பொருளாதாரக்கடமையும்,வீட்டுக்கடமையாய்  ஒரு குழந்தை ஆவது பெற்றுக்கொள்ள அறிவுறுத்தப்பட்டது, பறவைக்கு பணம் காசு தெரியவில்லை, படிப்பறிவும் இல்லை, வேலைக்கு அப்பெண் செல்ல, பறவை வீட்டைப் பார்த்துக்கொள்ள  வருடத்திற்குள் ஒரு குழந்தை பிறந்தது,...அறுவை சிகிச்சை செய்தே குழந்தை எடுக்கப்பட்டது, குழந்தை மஞ்சளாக உள்ளது பச்சையாக உள்ளது என்று சொல்லி பதினைந்து நாள் கழித்தே வெளியில் விட்டார்கள், குழந்தைக்கு சளி நன்றாய் போனால் காய்ச்சலும் காய்ச்சல் நன்றாய் போனால் பேதிஆவதுமாகவும் எதுவுமில்லை என்றால் தடுப்பூசி போடவுமாக எப்பொழுதும் மருத்துவமனையிலேயே இருக்க வேண்டிய தாயிற்று, மருந்து் வாசமும் மருத்துவ மனை வாசமும்  பறவைக்கு மிகுந்த மனச்சோர்வையும் ஒவ்வமையையும் கொடுத்தது, குழந்தைக்காக அனைத்தையும் பொறுத்துக்கொண்டது பறவைகணவன்....

                  பறத்தலைப்பற்றிய ஞாபகம் வரும்போதெல்லாம் இறகை எடுத்து வருடிக்கொடுக்கும்...ஒரு நீண்ட பெருமூச்சுடன்  துணையிடம் பகிர்ந்து கொள்ளும்... அப்பெண்ணுக்கும் ஊர் சுற்றுல்  ஆசையெனினும் கடமை கட்டிப்போட்டது,  வீட்டின் பெரியவர்கள் அவரவர்களின் நோய்களோடு போராடிக்கொண்டிருந்ததால் எந்த உதவியும் அவர்களிடமிருந்து கிடைக்கவில்லை...
             
வருடங்கள் உருண்டோடிக்கொண்டிருந்தது.. இடையிடையே சில உறவினர்களின் காதுகுத்தும் கல்யாணமும் குழந்தைபேரும், சிலஉறவுகளின் மரணமுமாக வாழ்க்கை வெகு பரபரவென்று சென்று கொண்டிருந்தது, வீட்டில் சமைத்து பிற வேலைகள் பார்த்து , ஒரு சோர்வும் சலிப்பும் ஏற்பட்டது பறவை கணவருக்கு.... வேலை ஆட்கள் இருந்தாலும் அவர்களை பார்த்து வேலை வாங்குவதும் ஒரு வேலை தானே...

                      உறவினர்கள் பலர் தங்கள் பழைய கார் களை மாற்றி புதிய மாடல் கார்களை வாங்கி விட்டதால் இவர்களும் கார் மாற்றவேண்டிய கட்டாயத்துக்கு ஆளானார்கள்...அதற்கான செலவுகளும் அதிகமானது,..பறவைக்கணவருக்கு எந்த நிர்பந்தமும் இல்லாததான தன் முந்தைய பறவை வாழ்வு ஞாபகத்துக்கு வந்து அழுகை வந்தது..இவ்வாறு வாழ்வை அமைத்துக்கொண்ட சில பறவைகளை விசாரிக்க அவர்களும் தங்கள் ஆதங்கத்தைக் கொட்டித்தீர்த்தனர்,..சிலர் தங்களை பறவைகள் என்று மறந்து விட்டிருந்தார்கள்...அதுவும் நல்லதுதான்...
         
                 அவ்வப்போது சிறகை எடுப்பதுவும் பார்ப்பதுவும் பின் வைப்பதும்  அதை  தொடர்ந்து எங்காவது பறக்கும் ஏக்கம் பறவையை துன்புறுத்தியது...மானுட மனைவிக்கு அது புரிந்திருந்தாலும் தானும் உடன் பறக்க ஆசைப்பட்டதும் நினைவிற்க்கு வந்தாலும் வீட்டின் பொருளாதார தேவையும் வங்கிக் கடனும் குழந்தைகள் பள்ளி செல்வதால் விடுப்புக்கு வாய்ப்பு இல்லாமலும் போய்க்கொண்டு இருந்தது... அவ்வப்போது சில நிகழ்வுக்குச் சென்று தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டாலும் அதுவும் ஒரு பதட்டதுத்துடனேயே நடந்தது...குழந்தைகளின் வீட்டுப்பாடம் , அலுவலக வேலை ,உறவினர்கள் இல்ல கொண்டாட்டங்கள் துக்கங்கள் என்று நேரம்  பத்தாமல் போய்க்கொண்டிருந்தது...நண்பர்களும் சமுதாய நல் நிகழ்வுகளில் பங்கெடுப்பதும் இரண்டாம் பட்சமாயிற்று...நண்பர்களின் பொது நிகழ்வுகளின் நேரம் வீணானது என்று வீட்டின் பெரியவர்களால் அறிவுறுத்தப்பட்டது, அவர்களின் அர்த்தம்?? மிகுந்த வாழ்வு உதாரணமாக்கப்பட்டது...
                     
                  தன் பறவை இனத்திடமிருந்து வரும் ஊரசுற்றுதலுக்கான அழைப்பை, போக சந்தர்ப்பம் வாய்க்காததால் மனத்தில்லாமல் ஒதுக்கி வந்தது, அது  வீட்டில் பெரியவர்களுக்கு தெரியும் பட்சத்தில் அவர்களும் கடமையை நினைவூட்டிக்கொண்டுஇருந்தார்கள்,  இவ்வாறு ஊர் சுற்றிக்கொண்டு இருந்தால் சமுதாயத்தில் ஒரு மதிப்பும் இருக்காது எனவும் , குழந்தைகளுக்கு சேத்தி வச்சிட்டு போகணும் என்பதாலும் , கடமையையை செய்யப் பணித்தனர், பறவைக்கு பல சமயங்களில் தான் ஒரு பறவை என்பதே மறந்துபோயிற்று, ஞாபகம் வந்த சமயத்தில் கடமை நினைவூட்டப்பட்டது, அது அவ்வப்போது நினைத்துக்கொள்ளும் தான் மட்டும் இப்பெண் மீது ஆசை கொண்டிராமலிருந்தால் பிரச்சனையே இல்லை என்று எண்ணிக்கொள்ளும், ஆனால் அவளும் நல்லவள் தான் ,ஒரு சமயம் தன் பறவைஇனத்திடமிருந்து ஒரு அழைப்பைப்பெற்றது , இம்முறை பல காடுகள் அழிவுற்று , பல காடுகள் சுருங்கிப்போய் விட்ட நிலையில் இரண்டு நாட்கள் பறந்து சென்று ஒரு செழுமையான அழகான அருவிகளும்   நீரூற்றுக்களும் உள்ள காட்டிற்க்கு சென்று வருவதாகத்திட்டம் ,வைத்து அது தான் அந்த அழைப்பாகவும் இருந்தது...முன்பெல்லாம் பறவை இம்மாதிரி போகும்போது அது உண்ணும் பழங்களின் கொட்டைககள் எச்சங்களில் வேறு பல புதிய மரங்கள் முளைப்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் இருந்தது, சிலமரங்கள் இவ்வாறு தான் முளை க்கும், உதாரணத்திற்கு சந்தன மரங்களை எடுத்துக்கொள்வோம், அவை ஒரு பறவை தின்று போட்ட எச்சத்தால் தான் நன்கு வீரியமுடன் முளைக்கும்,  இம்மாதிரி பறவை சுற்றுச் சூழலுக்கு பெரும் பணிகள் செய்து வந்தது , எப்பொழுது அது மனித வாழ்வை வாழ ஆரம்பித்ததோ அவ்வளவும் முடிந்து போனது, எதுவும் செய்ய இயலாமல் போனதை நொந்துபோய் நினைத்துக்கொண்டது
                     
                         பறவையின் பறவை நண்பர்கள் அதை குதூகலத்துடன் வரவேற்றனர், அவர்கள் அனைவருமே மனிதர்களை அவர்களின் பேராசை சுயநல புத்திக்காக வெறுத்தனர், ஏதோ கரணத்திற்காய் இயற்கையை, மரங்களை அழிப்பதை பறவைகள் வருத்தத்துடன் பேசிக்கொண்டனர்,
 உற்சாகமாய் போய்க்கொண்டிருந்த சமயத்தில் பரவைக்கணவரின் பிள்ளைக்கு உடல்நலம் சரியில்லாத காரணத்தால் பாதியில் ஊர் திரும்பியது பறவை,...காலங்கள் உருண்டோடிக்கொண்டிருந்தது பிள்ளைகள் மொபைல் phone , tablet, laptop இவைகளை மிரட்டிப்பெற்றுக்கொண்டனர், பெற்றவர்களை  பிரிந்திருக்கத்தயாராயிருந்த அவர்களால் ஒருவிநாடிகூட மேற்கூறிய ஒன்றை க்கூட பிரிந்திருக்க முடியவில்லை பறவை தன் வயோதிகத் தை எட்டியது, யாருமே எதிர்நோக்காதருணத்தில் தன் காதல் மனைவியை நோயினால் இழந்தது, பிள்ளைகள் அவரவர் வாழ்வை இயந்திரத்தனமாய் எதற்க்காக உழைக்கிறோம் என்று தெரியாமல் கடிகாரத்தைப்பார்த்து எல்லாம் செய்து கொண்டிருந்தனர், காலையில் அவர்கள் அலாரம் வைப்பதை வழக்கமாக்கிக்கொண்திருந்தனர், மனிதர்கள் எல்லாருமே  காரணம் வைத்திருந்தனர், எதற்காகவும் அவர்களிடம் காரணம் இருந்தது,...பலவருடங்களுக்குப்பின் தன் இறகை எடுத்துப்பார்த்தது, பறவையின் இளமைக்கால கனவு போல் அது பலவண்ணங்களுடன் இறுகியிருந்தது....